!...چه بی تابانه
تصویر تمامی الفاظ جهان را در اختیار داشتیم و آن نگفتیم که به کار آید چرا که تنها یک سخن یک سخن در میانه نبود: ـ آزادی! ما نگفتیم تو تصویرش کن! شاملو مکان:زیر پوست شهر زمان:ظهر گرم تابستون هدف:ندارم! من با یه کیف سنگین و یه بطری آب توی یکی از خیابون های شهر هوس گردش به سرم زده. گرما بی داد می کنه................هر کسی می خواد یه جوری ازش فرار کنه................... ولی من تصمیم خودمو گرفتم........................................می خوام توی شهر قدم بزنم.... موج خروشان آدما که اکثرا از سمت مقابل میان یه لحظه اجازه نفس کشیدن به من نمی دن...... اگه یه لحظه هواسم پرت بشه اونا منو همراه خودشون می برن...................................... توی همین لحظه یه صدای خفیف توی گوشم می پیچه................................................. سی دی...................نوار.............دی وی دی..............ورق................................. بر می گردم ........نگاش می کنم .....یه جوون ۱۸ یا ۱۹ ساله...................................... چیزی می خوای؟....................همه چی دارم ...................................................... نه مرسی..............................از کنارش می گذرم............................................... یه صدای بوق توجه منو جلب می کنه............................کنار خیابون یه خانم منتظر تاکسی ایستاده...................................۴ تا ماشین جلوش وایستادن ولی هیچ کدوم تاکسی نیستن... خب شاید دلشون به حال اون خانم سوخته...................نمی خواستن توی این گرما منتظر باشه جالب اینه که سن راننده هر ۴ تا ماشین بالای ۳۰ سال میزنه.......................................... از این صحنه خسته می شم ..................................یه خورده آب می خورم................. یهو یادم می افته که بعد از ظهر با دوستم قرار دارم.................................................... باید باهاش تماس بگیرم..................................................................................... طبق معمول....network is busy..................................................................... دنبال یه تلفن عمومی می گردم................نبش میدون یکی هست................................... سریع به سمتش میرم...........یه خانم همراه پسر کو چو لوش داره با تلفن صحبت می کنه....... من منتظر می مونم.............۵ دقیقه......۱۰ دقیقه.......با سکه به شیشه باجه می زنم........... یهو اون خانم بر میگرده..............یه نگاه خشم آلود به من می کنه و بر می گرده................ منم چون چهره وحشت ناکش رو دیده بودم می ترسم و هیچی نمی گم................................ اما کنجکاو میشم .....یه خورده استراق سمع می کنم................................................... حالا خیالم راحت شد.......خا نم داره باbf محترم صحبت می کنه...... بی خیال تلفن می شم و به راهم ادامه می دم........................................................................................... یه صدای دیگه.............................................................................................. عروس...........................................عروس......................................عروس.... چی؟...............................................عروس؟ آره.................................................می خوای؟.............................نرخ بدم؟ فکر مکانش نباش........................................................................................... نه نمی خوام......................................مرسی از لطفت...............مرسی که به فکر منی فکر نمی کردم قرار باشه اینجوری معضل ازدواج حل بشه........................................... دیگه خیلی خسته شدم.........................................باید برم یه پارک یه خورده هوا بخورم .............................................................................................................. یه پارک کوچولو پیدا می کنم.............................................................................. هنوز وارد نشدم یه صدا به گوشم می خوره............................................................ گراس........حشیش.............کرک...........اکس.................................................... این بار دیگه توجه نمی کنم....................................حتما یه جوون دیگس که داره یه لقمه نون در می آره............................................................................................ یه صندلی خالی............................................................................................. اونجا می شینم.........یه ژست روشنفکرانه می گیرم..............و یه نفس عمیق می کشم.
"اما لنگه کفش"
نظرات شما خیلی مهم و گرانبها هستن اما این اصطلاح طنز در جهت تقابل حرف های من و عکس العمل خواننده های بلاگه و قصد بی احترامی و بی ارزش کردن نظرات شما نیست.پس لطفا لنگه کفش ها رو آروم تر به سوی تریبون پرتاب کنید.
یادم رفت بگم که
"معتقد به دین و مکتب بر پایه ی:
مهر ورزی
برابری
و آزاده گی
